Mała filharmonia w Ptasielance. Ile gardeł, tyle instrumentów 🙂 Ale frekwencja u karmnika nadal dopisuje. Ciekawe, co nastanie prędzej: wysyp lęgów, czy spadek zainteresowania dokarmianiem? Zresztą o ile jabłko jeszcze można podrzucać non stop, póki będzie wyjadane, o tyle ziarna już nie będę kupował nowego, a słonecznik się kończy, tyle co go w karmniku zostało. I trawa zacznie wschodzić niedługo, ukrywając zagubione, niewyjedzone jeszcze ziarna pod karmnikiem. Wprawdzie pod karmnikiem to darń jest pewnie niesamowicie wydziobana, ale może i tam co nieco wzejdzie.
Kosy drą ryje, sikory szaleją, a szpaczek, który przyszedł dzisiaj pojeść, też podjadłszy dał koncert, że miło było posłuchać 🙂
Trzęsie mi się trochę aparat w rękach, nawet podparty na monopodzie, co przy ogniskowej 200 mm wcale nie takie dziwne, ale na razie nie mam odwagi powiedzieć Grażynie, że… jeszcze solidny statyw potrzebuję do dobrego filmowania 🙂